تبلیغات
دهکده داستان ها - شعله امید...

دهکده داستان ها گروه داستان نویسی king

تماس با من

درباره من

بِسمِـ ا..ّ. اَلرّحمنـِ الرّحیمـ

وَإِטּ یَڪَادُ الَّذِینَ ڪَفَرُوا لَیُزْلِقُونَڪَ

بِأَبْصَارِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا الذِّڪْر

وَیَقُولُوטּَ إِنَّهُ لَمَجْنُونٌ

وَمَا هُوَ إِلَّا ذِڪْرٌ لِّلْعَالَمِیـטּ

ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ✿ܓ

موضوعات

نویسندگان

  • تعداد پست ها: 262 معین
  • تعداد پست ها: 206 محسن
  • تعداد پست ها: 200 ع .ابوطالبی یزدی
  • تعداد پست ها: 15 سعید سرداری

شعله امید...

چهار شمع به آرامی می سوختند ، محیط آن قدر ساکت بود که می شد صدای صحبت


آنها را شنید.

 

اولین شمع گفت : من صلح هستم، هیچ کس نمی تواند مرا همیشه روشن نگه دارد


فکر می کنم که به زودی خاموش شوم هنوز حرف شمع صلح تمام نشده بود که شعله آن


کم و بعد خاموش شد

 

شمع دوم گفت : من ایمان هستم، واقعا انگار کسی به من نیازی ندارد برای همین من دیگر


رغبتی ندارم که بیشتر از این روشن بمانم. حرف شمع ایمان که تمام شد ، نسیم ملایمی


وزید و آن را خاموش کرد

 

وقتی نوبت به سومین شمع رسید با اندوه گفت :

 

من عشق هستم توانایی آن را ندارم که روشن بمانم، چون مردم مرا به کناری انداخته اند


و اهمیتم را نمی فهمند آنها حتی فراموش کرده اند که به نزدیکترین کسان خود محبت کنند


و عشق بورزند.  پس شمع عشق هم بی درنگ خاموش شد

 

کودکی وارد اتاق شد و دید که سه شمع دیگر نمی سوزند او گفت :  شما که می خواستید


تا آخرین لحظه روشن بمانید، پس چرا دیگر نمی سوزید؟

 

چهارمین شمع گفت : نگران نباشد، تا وقتی من روشن هستم، به کمک هم می توانیم


شمع های دیگر را روشن کنیم. من امید هستم

 

چشمان کودک درخشید، شمع امید را برداشت و بقیه شمع ها را روشن کرد

 

بنابر این شعله امید هرگز نباید خاموش شود.

 

« ما باید همیشه امید و ایمان و صلح و عشق را در وجود خود حفظ کنیم »